محمد بن هندوشاه نخجوانى

96

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

پادشاهانه و نوازشهاى خسروانه لا يزال « 1 » اختصاص يافته و مىيابد « 2 » و بتجديد استيفاء « 3 » ممالك محروسه از حدود مصر تا شاطى وادى آمويه و از سواحل هورموز « 4 » تا باب الابواب بكمال امانت و ديانت و سبوغ « 5 » كفايت و درايت و وفور شهامت و رزانت او تفويض رفت و دست او در حل و عقد امور مملكت و قبض و بسط مصالح ملك و ملت و ( * ) توجيه مال و متوجهات « 6 » و اطلاق مراسم و معايش و ادرارات بر وجهى كه مستصوب راى روشن او باشد قوى و مطلق گردانيديم و مورد اين تفويض و مشرب اين تقليد را از غبار « 7 » مشاركت و شنار « 8 » معارضت اغيار مصون و مصفّى داشتيم تا او بر وجهى كه مقتضاى فكر « 9 » حميد و راى « 10 » سديد و ذهن وقاد و خاطر نقّاد و امانت وافر و كفايت زاهر و علم وافى و عمل زاهى « 11 » اوست بضبط كارخانهء مملكت « 12 » و رونق روز بازار سلطنت و تدبير مال و متوجهات و تثمير وجوهات و تكثير محصولات قيام نمايد و

--> ( 1 ) - ت : لازال . ( 2 ) ت : ميبايد . ( 3 ) پ ج - مجموع - افزوده ( 4 ) پ ج : هرموز . ( 5 ) پ : وثوق ، در حاشيهء همين نسخه - وسوغ - افزوده . ( * 6 ) ت : توجه مال متوجهات . ( 7 ) ت : عيار . ( 8 ) ج : شناء . ( 9 ) ج : راى . ( 10 ) ج : فكر . ( 11 ) ج : كافى . ( 12 ) ج : ممالك .